صبح شب سرد بدون پتو !

دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است

ز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است

برادران طریقت نصیحتم مکنید

که توبه در ره عشق آبگینه بر سنگ است

دگر به خفیه نمیبایدم شراب و سماع

که نیکنامی در دین عاشقان ننگ است

چه تربیت شنوم یا چه مصلحت بینم

مرا که چشم به ساقی و گوش بر چنگ است

به یادگار کسی دامن نسیم صبا

گرفتهایم و دریغا که باد در چنگ است

به خشم رفتهٔ ما را که میبرد پیغام

بیا که ما سپر انداختیم اگر جنگ است

متفاوتـــ یعنی ساده بودن...